ьтимсфываролщшгнек

Тунім суык…
Отіп жатыр, эттен-ай, кунім сулык.
Сені есіме алганда аспан, жер, кок,
Бірге іздеп жатады маган кулып.
Сагым кылып…
Елесінмен канша оттін сагындырып.
Жылап жатам, сене алмай откен кунге,
Тангы сагат уш-тортте шошып турып.
Тусімде сен…
Жиі-жиі журесін, жузін асем.
Неге гана кезіктім саган айтшы?
Неге менімен сойлестін, курсінбесен?
Кайгы-уайым…
Эр кундерде узарады, эр кун сайын.
Неге осылай узакка созылганы,
Белгілі боп жаткандайын маган жайын.
Откен омір…
Жанып, бітіп калгандай кара комір.
Байкайсын ба, екеумізге айтылган соз,
Откен шакта колданады, кайран коніл.
Арлы кеудем…
Сенін ушін тырысып, барын берем.
Бірак, калкам, тым шектен шыкпаймын гой,
Талыгысып, сактап калам сол бір жерден.
Болса дерек…
Айырылыстык кой, тапсайшы нагыз себеп.
Біле алмадым элі де айтсаншы сен,
Маган далел, дал накты айгак керек…

2 пікір

yesbolat83
Өлеңді түсіне алмадым, қазақ әріптерімен жазылмағандықтан болар, бәлкім.
Adaika
Өлеңді түсінбеіңізге менен қателік кеткен шығар. Келесіде қазақ әріптерімен жазу ескеріледі.
Автор, мақала соңына пікір қалдыруға тыйым салды!