Омiрге талпыныс

Киындыкка шындалдым бала кезден, Бакытымды iздеумен дала кезген. Тагдырмен тайталастым, омiр сурiп, Молдiреп жаста токтiм кара козден. Кiтаптын ашылгандай сан парагы, Пышакка кескiленiп, жанда калды. Мен жаттым тусиниксiз алемiмде Бiр куш келип жазардай жан жараны. Алдымыз куз, артымыз жар десекте, Курсауландым темiрмен тар тосекте. Алансыз желге iлескен бакытты шак, Жете алмай, киналды-ау жер бесiкке. Арада отiп жатты кундер легi, Кунде отiп, iлесумен айлар келдi Талпындым, тас туйiн боп, аягымнын, Сыздатып жатсадагы сынган жерi. Алланын кудiретiне гана сендiм, Жылдар салып, арага кайта келдiм. Аягымды басамын жас баладай Мейiрiмiне боленiп, кара жердiн. Аркалап откенiмнiн ауыр жугiн Мен жендiм куресумен тагдыр сынын, Киын кезде касымда демеу болган, Куш-кайратым, жiгерiм, жырым менiн. Фариза Максут

2 пікір

Ai_fariza
Салем Айтаберлiк достар! Сiздерге тiркелгенiме оте куаныштымын. Мен соткада отыргандыктан жазу арiптерiндегi кателiктердi кешiргейсiздер.
maulen
Қош келдің, шығармашылығын шыңдала бергей…
Соңғы өңделген уақыты:
Тек тіркелген қолданушылар ғана пікір қалдыра алады.